teyap
Tuğba Tekeli
Tuğba Tekeli

Yeni bir yaşam alanı

26 Mayıs 2011 Saat: 20:06
YORUM YAPTavsiye EtYazdır

Bu yazı 1.306.435.973 kez okunmuştur

Günler hatta bazen haftalarca süren yağmurları, çöl kumlarının etkisiyle oluşan turuncu gökyüzü, muhteşem doğası, rengârenk çiçekleri, hüzün bakışlı çocukları, büyülü sokakları ve bir salyangoz hızında hayatın içinde ilerleyen insanlarıyla Afrika’nın bu mavi beyaz şehrinden; Cezayir’den herkese merhaba.

Neredeyse dört yıl olacak bu şehre ayak basalı. Türkiye’de iken buraya geleceğim ve hayatımın bir döneminde bu kıtada yaşayacağım aklımın ucuna bile gelmemişti. Ama üniversite yıllarında Ankara’da bir antika pazarından çok beğenerek aldığım bir fotoğraf, belki de bana önceden haber vermeye çalışmıştı bu yolculuğu. Çölde çay yapan bir Tuareg1 fotoğrafıydı aldığım. Şimdilerde düşünüyorum da bir işaretti belki de o zamanlar anlayamadığım. Buraya ilk gelen eşim oldu. Biz onunla sonradan tanıştık tesadüfler eşliğinde. Evlendik ve bende katıldım Afrika macerasına böylelikle. Bir Sosyal Antropoloğum. En büyük tutkum görmek, incelemek, düşünmek ve yazmak, kelimelerden yaşama köprüler kurmak, içimdeki o hayata doymak bilmeyen gezici ruhla. Aynı zamanda bir blog yazarıyım buraya adım attığım ilk aylardan beri... Pek çok kadın gibi hem bir eş, hem bir ev kadını, hem de iş kadınıyım.  Fotoğraf meraklısı, hobi delisi, kitap canavarı, yemek düşkünü, memleketine hasret, ailesine tüm kalbiyle bağlı hala çocuk ruhlu bir kadınım.

Bu kıtada yaşamaya başladığımdan beri bir başkayım. Büyüdüm, olgunlaştım, duruldum ve anladım. Kendimi anladım, hayatın ne kadar da güzel ve vazgeçilmez olduğunu anladım. Kıymet bilmeyi öğrendim. Burası inzivaya çekilmek gibiydi ilk yıllar benim için. Üzerimdeki yılların yorgunluğunu, pişmanlıklarımın eziciliğini, keşkelerimin hüznünü burada fark ettim. Ne çok şey biriktirmişim farkında olmadan meğer. Şimdi her şeyi ve herkesi daha çok seviyorum. Sevdikçe daha çok yazıyorum söylenenlerin aksine. Hani derler ya ‘İyi şairler veya yazarlar genellikle hayatlarının kaos ve mutsuzluk dönemlerinde en güzel eserlerini vermişlerdir’ diye.  Ben içimdeki mutlu çocuktan kuvvet alıyorum yazarken ve tabii ki bu şehrin dokusundan, kokusundan, tecrübelerimden.

İyi ki bu uzak kıtadayım, iyi ki yazıyorum. Hayatın içindeki güzellikleri keşfetmek, yolculuklara çıkmak, bilmediğim sokakları arşınlamak, değişik yaşamlara dâhil olmak müthiş keyifli. Bu keyfi sizinle paylaşmak ayrıca mutluluk verecek bana. Daha bir sürü kelimem var yazacak ve daha öğreneceğim yığınla yeni şey. Her birini özenle paylaşacağım sizlerle, hayata yeni anlamlar yükleyebilmek adına!

Hoş geldiniz dünyama; unutmayın; ‘Bugün hala geriye kalan hayatımızın ilk günü!’

Tuaregler: Cezayir, Libya Mali ve Nijer arasında geniş bir alanda yaşayan ve berberi dillerinden birini konuşan halk.

YORUMLAR

Bu Yazıya Yorum Yapılmadı. İlk Yorumu Siz Yapmak İster misiniz? 
Lütfen Resimdeki kodu yazınız
 

BİZİM DARICA - Darica Haberleri - Darica Gazetesi Tavsiye Formu

Bu Yazıyı Arkadaşınıza Önerin
İsminiz
Email Adresiniz
Arkadaşınızın İsmi
Arkadaşınızın E-Mail Adresi
Varsa Mesajınız
Güvenlik KoduLütfen Resimdeki kodu yazınız

Yazarın Diğer Yazıları

Cesur yeni dünya17 Mart 2021 Saat: 22:44
Beynimizi uyuşturan o kitaptaki gibi bir madde değil belki ama son zamanlarda sosyal medya ve bilinçsiz internet kullanımının uyuşturduğu kafalarımız üzerine çokça düşünüyorum.
Evlat13 Şubat 2021 Saat: 14:28
‘Bütün dünya üzerinde tek bir güzel çocuk vardır, bütün anneler de ona sahiptir.’
Limon24 Ocak 2021 Saat: 23:35
Siz bu yazıyı okuduğunuzda annem ve babamın dönüşlerinin üzerinden epey zaman geçmiş olacak ama aynı hissiyat hala üzerimde olacak biliyorum.
İhtiyatlı iyimserlik8 Ocak 2021 Saat: 12:57
İnsanlar ölüyor, ölmeyenler günlerce eziyet çekiyor. Tüm anlatılanları birleştirince ortaya çıkan tablo Amerikan filmleri gibi.
Kimsin9 Aralık 2020 Saat: 15:29
Zaman değişiyor ama kafalardaki kalıplar değişmiyor. Çünkü herkes işine nasıl geliyorsa öyle yapmaya devam ediyor.
Tüm Yazıları
Yukarı ↑