teyap
Tuğba Tekeli
Tuğba Tekeli

Seyir

16 Mart 2016 Saat: 09:55
YORUM YAPTavsiye EtYazdır

Bu yazı 1.527 kez okunmuştur

Ülkemizde olan biten dehşeti kap ağrısıyla dinliyor, izliyorum. Olanca hızımızla delip geçiyoruz doğru adına ne varsa. Gidişat, gidişat değil artık. Çok öncesinde de değildi hoş, kendimiz konuşup kendimiz dinliyoruz. Elimizden yazmaktan başka ne geliyor?

Seyir berbat. Uzaktan bakıldığında görünenden daha vahim durum. Gencecik insanlar, masum insanlar ölüyor pisi pisine. Yarın ölecek olan biz de olabiliriz, sevdiklerimiz, yakınlarımız da. Tanımadığımız insanlar öldü diye rahat bir oh mu çekeceğiz. Bize dokunmuyor nasıl olsa. Böyle ruhsuz, vicdansız bir toplum haline ne zaman geldik? Hep böyle miydik yoksa?

Bugün konuşulan her şeyin geçmişte de bahsinin geçtiğini hatırlıyorum çocuk aklımla. Anne babalarımızın dilinde aslında hep aynı şeyler var. Ben bildim bileli bu düzen değişmeli, halk duyarlı olmalı, doğrunun yanında olmalı politikacılar deniliyor. Sonuç sıfır!

Benim aklım siyasete ermiyor, anlayamıyorum bir türlü bitirilemeyen terörü de konuşmalarda birbirlerine çemkirmelerini de. İçlerinden canavar çıkan politikacılarımız var. Geçen gün Ankara patlamasını anlatan Fatih Portakal çok güzel bir şey söyledi, dillerde hep aynı söylemler dedi, yüz ifadeleri bile aynı dedi, sorulara cevaplar aynı. Bu o kadar dikkat çekiyor ki. Kaybeden bir takımın önümüzdeki maçlara bakacağız demesi gibi aynı.

Çok endişeleniyorum, yarın ölmek ihtimalinden, hain kurşunlarla, hain patlamalarla bu hayattan koparılmaktan, daha hayatta yaşayacağımız çok şey varken.

1999 depremini yaşayan bir arkadaşım deprem sonrasında ‘daha yaşayacak çok acımız varmış meğer’ demişti. O sözü hiç unutamam. Artık yaşamak öyle ağır geliyor ki bunca şey olup biterken. Daha ne kadar acımız var çekecek, ne kadar gözyaşımız kaldı, ne kadar!

Bu hayat gülmek, mutlu olmak için; genç yaşta ölmek için değil, çocukların ana babalarını böyle hain bir şekilde kaybetmeleri, ağlamaları, ömür boyu azap çekmeleri için değil.

Artık son bulsun şu terör laneti. Kınıyoruz demekten de vazgeçin artık lütfen, bıktık hep aynı terane!

Ben memleketimde huzurla yaşamak, evime güvenle dönmek, dışarıda stressiz bir şekilde yürümek istiyorum! Sizler bunu başarmak zorundasınız eyy tepedekiler!

 

YORUMLAR

Bu Yazıya Yorum Yapılmadı. İlk Yorumu Siz Yapmak İster misiniz? 
Lütfen Resimdeki kodu yazınız
 

BİZİM DARICA - Darica Haberleri - Darica Gazetesi Tavsiye Formu

Bu Yazıyı Arkadaşınıza Önerin
İsminiz
Email Adresiniz
Arkadaşınızın İsmi
Arkadaşınızın E-Mail Adresi
Varsa Mesajınız
Güvenlik KoduLütfen Resimdeki kodu yazınız

Yazarın Diğer Yazıları

Yaz16 Haziran 2020 Saat: 23:31
Yaza koşar adım gidiyor içimdeki çocuk
Yeni Normal11 Haziran 2020 Saat: 10:34
Normal; kelime anlamı olarak alışılagelene, kurala uygun olan, şaşılacak bir yönü bulunmayan, olağan, doğal demek. Yani hatırladığımız eski hayatımız.
Yaza doğru30 Mayıs 2020 Saat: 16:08
Koşar adım yaşadığımız hayatımızda biliyorsunuz ki uzunca bir duraklama dönemine girdik epeydir
Siyah ve beyaz14 Mayıs 2020 Saat: 14:19
Kimisi de sadece duruyor. Bazen durmak da durulmak ve yenilenmek demek aslında.
Güven3 Mayıs 2020 Saat: 13:45
Ben evime o ilk adımı attığımda yeniden hissettim bu duyguyu. O içimden derin derin çektiğim oh ların sebebi tam da bu duyguydu işte
Tüm Yazıları
Yukarı ↑