teyap
Tuğba Tekeli
Tuğba Tekeli

Hayal mekan

11 Mayıs 2016 Saat: 11:17
YORUM YAPTavsiye EtYazdır

Bu yazı 1.462.954.687 kez okunmuştur

Naftalin kokulu sandıklarda kaldıkça anlam kazanan dantelden örtüler gibi zaman. Kokusu kimi zaman geçmişe götürüp dinlendiren, kimi zamansa yakıcı ve boğucu zehirli bir duman gibi.

Gurbetçi olmak daha mı kolaydı ne derken buluyorum kendimi bazen. Birçok şeyin onca kilometre uzağında durmak, izlemek; şimdiyse tam da ortasında duruyorken yaşamak denen çığlığın. Türkiye her gün şaşırtmaya devam eden bir karnaval adeta. İnsanlar, sokaklar, hava öyle alışılmadık ki hala. Yani yıllarca yaşadığım vatana dönmüş gibi hissedemiyorum, öyle bir aitlik duygusu yok hala içimde. Belki de çok alıştım taşınmaya, oradan oraya ilerlemeye. Evimi bile yeni yeni benimsiyorum.

Arkadaşlarım onca sene katlandın gurbete, en sonunda en güzel yere gittin yerleştin diyorlar ama eksik bir şeyler var sanki. Henüz tamamlanmamış bir resim gibi burası. Gün be gün üzerine farklı renkler eklemeye çalışıyorum ama acaba bütüne baktığımda görünen ne?

Gelecek yılların kaygısı, yarın endişesi, her gün haberlerdeki kötü olaylar, insanların yüzlerindeki bıkkınlık etkiliyor insanı.

Şehre uzak bir yerde ikamet ediyorum, köy havası var etrafta. Sabahları horozla, tavukların bık bıklarıyla uyanıp, köpeklerin havlamalarıyla güne devam ediyorum. Geceleri dinazor sesi çıkartan kuşlar uçuyor tepemde. Bazen traktörle yaşlı amcalar geçiyor, sebze meyve satıyorlar, gübre satıyorlar, arabalı overlokçu bile var. Hem uzak hem de bir o kadar yakın hissettiriyor insana tüm bu detaylar; çılgın kalabalıktan uzaktayım hem de olabildiğince.

Ağaçlarım büyüyor bahçemde, her gün sanki metrelerce uzayacaklarmış gibi kontrol edip konuşuyorum onlarla, bahçeme bir kaplumbağa geldi çocuk gibi sevindim, kirpi vardı o gitti, oyuncağım elimden alınmış gibi üzüldüm. Hayat ne acayip birkaç ay önce bambaşka bir kıtadaydım oysa tozlu, kuru ve sıcak. Şimdi hayal ettiğim mekandayım, evimde, bahçemde, sevdiklerimle aynı göğün altında. Sağlık olsun da diyorum her gece yattığımda buna da alışırız elbet. Doğduğum yerden uzakta ama güzel bir iklimdeyim, dibimde köyler, rengarenk sebzelerle meyvelerle dolu pazarlar, güler yüzlü komşularım var. Bazen yollardan geçerken duyduğum tezek kokusuyla çocukluğuma bile gidiyorum dakikalarca. Hayal ettiğim işte bu değil miydi? Peki eksik olan ne? İçimi kemiren ne?

Her gün çimene basmak lazım, tüm kötülüklerden uzaklaşmak için. Keşke topluca, toplumca bassak çimenlere ve sıyrılsak içimizdeki kederlerden ve kedere neden olan tüm o sıkıcı şeylerden!

 

YORUMLAR

Bu Yazıya Yorum Yapılmadı. İlk Yorumu Siz Yapmak İster misiniz? 
Lütfen Resimdeki kodu yazınız
 

BİZİM DARICA - Darica Haberleri - Darica Gazetesi Tavsiye Formu

Bu Yazıyı Arkadaşınıza Önerin
İsminiz
Email Adresiniz
Arkadaşınızın İsmi
Arkadaşınızın E-Mail Adresi
Varsa Mesajınız
Güvenlik KoduLütfen Resimdeki kodu yazınız

Yazarın Diğer Yazıları

Kumdan hayaller11 Kasım 2016 Saat: 15:57
Seyir16 Mart 2016 Saat: 09:55
Bulantı10 Aralık 2015 Saat: 13:20
Kendini yönetmek18 Kasım 2015 Saat: 16:17
Tüm Yazıları
Yukarı ↑