Yükleniyor...
Tuğba Tekeli

Tuğba Tekeli

tugbatekeli@gmail.com

Çocuk olmak

12 Aralık 2011 Pazartesi Saat 20:53

Çocuk olmak bir masalda olmak kadar güzel ve heyecanlıdır çoğu zaman.

 Hayatın gizli taraflarını keşfetmeye olan merak, taa o günlerde başlar. Ne kadar hayal kurar ne kadar umut ederseniz o kadar çocuk olursunuz. Büyüdükçe de o zamanlara olan özlem hep katlanarak artar. Şimdilerde eskileri hatırlamak bana çocuk olmak kadar heyecan veriyor. O zamanları düşünüyorum, neler hayal ettiğimi, nelerden mutlu olduğumu, hayata nasıl ve nereden baktığımı hatırlamaya çalışıyorum. Hatırlayamadığım öyle çok şey var ki. Keşke bir kutu olsaydı hepsini biriktirebildiğim.

***

Çocukken ben masallara şimdikinden daha fazla inanmazdım. Büyük bir ilgiyle dinler, sanki hergün sonu başkalaşacakmış gibi merakla beklerdim. Şimdi bile masalların büyüsüne kapılıp gitmeyi, sonrada sanki kapılar yeni evrenlere açılacakmış gibi düşünmeyi, perileri hayal etmeyi severim. O zamanlarda her şey ne kadar büyük geliyormuş insanın gözüne meğer. Oturduğumuz sıralar, kullandığımız kalemler, evler ve tabii ki diğer insanlar. Büyümüş haliyle insanın oraları yeniden ziyaret etmesi her şey daha iyi algılamasını sağlıyor. O yüzden çocukken bulunduğum yerlere gitmeyi çok severim. İlkokulumu, oyun oynadığım sokakları, eski oturduğum evi, eski oyuncaklarımı, eski anılarımı ziyaret etmek yeniden çocuk olabilmeme imkân sağlıyor. Öğretmenlik yaparken de o denli mutlu olmamın sebeplerinden biridir anılarıma yaptığım ziyaretler. Çocuklarla bahçede sek sek oynamak, yağ satarım bal satarımlar, ip atlamalar beni sanki çok kısa zaman önce uzaklaştığım çocukluğuma geri götürürdü.

***

Yazmak ve okumaya çalışmak ne kadar zordu o zamanlar. İnsan sonradan kalın kalın kitapları su gibi okuyup bitireceğini aklına getiremiyor. Hele kalemle savaş vermeden dingince yazabileceğini, annesini anlayabileceğini ve zamanla onun gibi olacağını düşünemiyor o yıllarda. Annemin yemek yapması, bana meyve suyu sıkması ve akşamları yediğim şekerli yoğurtlar sanki annemin mucize yaratması gibi delirdi bana. Büyük olmak dev olmakla eşdeğerdi. Bense devlerin ülkesinde minicik bir çocuktum adeta. Kafam şimdiki gibi hep doluydu. Kendimi hatırladığım yaşlarda da olabildiğince yazmaya çabalardım. Günlüğümün her sayfası ‘sabah kalktım elimi yüzümü yıkadım kahvaltımı ettim’ diye başlardı. Şimdi onları yeniden okumak büyük bir keyif benim için. Çocukken daha yavaş akardı zaman. Sanki kimse yaşlanmayacaktı, herkes olduğu gibi kalacaktı. Şimdi yalnızca hafızam buna olanak tanıyor. Çocukluğumun en güzel tarafı da kalabalık sofralardı. Hep bir ağızdan konuşan insanlar, mutlulukla yenen yemekler. Keşke herkes benim kadar mutlu bir çocukluk geçirebilseydi, keşke tüm çocuklar mutlu olabilseydi. Hayatta ne oluyorsa en çok çocuklara oluyor, gülmek en çok onlara yakışıyor. Çocuklar bir zamanlar ne olduğumuzun ve şimdi ne olabildiğimizin en büyük göstergesi. Keşke bir günlüğüne bile olsa yeniden çocuk olabilseydim. Eminim sonsuza kadar orada kalmak isterdim.

Bu yazı toplam (1124) defa okunmuştur
Deprecated: Function eregi() is deprecated in /home/bizimdar/public_html/oyla.php on line 3

Yorum Ekle

Makale Yorumları ( 0 )

Bu Makaleye Yorum Yapılmamış.
İlk Yorumu Siz Yapmak İster misiniz?